Moeite met veranderingen

Mijn schoonvader heeft vorige week zaterdag vermoedelijk een hersenbloeding of iets van dien aard gehad. Wij kregen het pas op donderdag te horen door omstandigheden, maar ik ben er wel van slag door. Niet zozeer omdat het mijn schoonvader is of vanwege de hersenbloeding, maar omdat hij niet meer de man is die ik gekend heb. Hij is herstellende en het gaat elke dag beter met hem, maar toch heb ik moeite met zijn verandert gedrag. Hij is op dit moment niet de persoon die in mijn geheugen zit, en als zodanig val hij buiten het vertrouwde plaatje. Ik ben nu een paar maal bij hem op bezoek geweest, en hij wordt wel steeds meer de oude. Maar toch zal het waarschijnlijk nog een hele tijd duren eer ik het veranderde plaatje aangepast heb ik mijn hoofd.

Zo is er een vrouwspersoon in mijn directe omgeving die heeft enige maanden geleden een borstverkleining ondergaan. Ik heb haar nu al meerdere malen gezien en gesproken, maar toch is de persoon wederom niet degene die in mijn hoofd zit. Ik merk dat ik meer afstand hou tot haar, terwijl dit eigenlijk compleet van de zotte is omdat de vrouw persoonlijk gewoon dezelfde is gebleven. Het gaat weer om het vertrouwde plaatje dat in mijn hoofd zit dat nu verandert is en dat ik moet bijstellen.

Die veranderingen roepen heel veel stress bij mij op omdat ik niet weet hoe ik er mee om moet gaan, maar ik doe wel mijn best dus ik kom er wel.

Het is niet dat ik de personen in kwestie niet meer ken, maar ik HERken ze niet. Ik weet verstandelijk gezien wie zij zijn, maar gevoelsmatig zijn het vreemden geworden.