Depressie

Ik heb het gevoel alsof ik steeds verder afglij richting een depressie. Al de drukte en prikkels in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik bijna geen energie meer heb. Ik ben al eens behoorlijk depressief geweest, en dat wil ik niet nog eens worden.
Ik probeer er van alles aan te doen om het niet te worden. Ik zoek afleiding en probeer zo mijn gedachten op wat anders dan de negatieve gedachten te brengen. Op zich moet dat lukken, maar doordat ik elke dag weer een gevecht moet voeren met mijn eigen hersenen (vreemd eigenlijk, want dan vechten de hersenen tegen zichzelf) hou ik geen energie over om positief te blijven of om vaak iets te ondernemen. En als ik dan wat onderneem, kan ik de prikkels niet verwerken waardoor ik weer doodmoe word. En dan is de cirkel rond.
Ik zou zo enorm graag rust in mijn hoofd willen.
Op deze manier de rest van mijn leven slijten is een martelgang.
Hopelijk weet mijn psychiater iets wat ik kan doen of een andere medicatie die de onrust doet afnemen. Zo lang als ik mij kan herinneren heb ik die klote onrust al, en nu wil ik er eindelijk wel eens vanaf zonder elke dag compleet stoned door het leven te moeten gaan.