Kinderwens, pijnlijk
Mijn vrouw en ik hebben een ENORM grote kinderwens. Alles gezien o.a. mijn autisme weten wij niet of het wel een verstandig besluit zou zijn om aan een kind of kinderen te beginnen. Het oergevoel is bij haar zo intens aanwezig (en bij mij mij op een andere manier ook), dat wij haast geneigd zijn om te zeggen "wij doen het gewoon". Maar zo zitten wij niet in elkaar, want wij overdenken zoveel mogelijk scenario's mbt erfelijkheidzaken e.d..
Desalnietemin blijft het enorm moeilijk want de biologische klok tikt ook door. Het is zo ENORM gewenst, dat het rationele denken bijna overheerst wordt door het emotionele oergevoel (meer bij mijn vrouw dan bij mij, maar ik voel wel degelijk wat).
WIj zijn weer eens helemaal van slag omdat wij het ZO graag willen maar niet aandurven. Bang voor wat de toekomst kan gaan brengen. Stel: wij brengen een autistisch kind op de wereld wat net als ik HFA heeft, dat is te hanteren. Maar wat als er een ergere vorm van autisme of zelfs een verstandelijk handicap bij komt kijken? Bang om het verkeerde besluit te nemen en een kind op de wereld te zetten die daar niets aan heeft en wat dus verwekt zou worden uit een pure egoïstische redenering (wij willen een kind, klaar). Dat zou den wij een kind nooit aan kunnen/willen doen.
Twijfel, twijfel, twijfel.
Het is zo enorm gewenst, maar de afwegingen die wij maken maken ons gek. Ik zou graag informatie willen van ouders die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt of mee maken, maar die zijn niet zo snel te vinden helaas.
When does the hurting stop.
4 reacties:
Ooh lieverd, het is zooo ontzettend moeilijk allemaal!!! We hadden 1,5 jaar geleden de knoop doorgehakt en nu slaat de twijfel heviger dan ooit toe :'(
Wát is dit moeilijk :'(
Ik hou zielsveel van je.
Hallo John en vrouw,
wat kan ik me voorstellen hoe lastig deze keuze is. Is er nergens iets via internet of lotgenotencontact - desnoods via google - iets te vinden over kinderwens bij iemand met autisme??
Als ik wat zie of denk wat voor je te vinden, dan laat ik het jullie weten.
Lieve groet,
Loes
Tja is erg moeilijk wij weten het, wij hebben nl besloten om niet aan kinderen ge beginnen. En eigenlijk is bij ons de reden alleen omdat we onszelf te oud vinden. Maar aan de andere kant, er zijn zo verschrikkelijk veel ouders die ""normaal"" zijn en er helemaal niks van bakken als ze eenmaal kinderen hebben dat ik zou zeggen ga ervoor!! Jullie hebben het goed doordacht en je weet bij kinderen toch nooit waar je voor komt te staan. Het kan natuurlijk heel moeilijk worden ook want met een kindje kan je niks plannen en ze maken herrie en troep en je moet je altijd aanpassen aan het kindje. Dus het zal moeilijk worden....maar zou het niet zo zijn dat al die liefde die je voor zo''n prulleke voelt dat allemaal weer goed maakt? Je weet het nooit tot je eraan begint dat is het moeilijke je kan niet even proefdraaien zeg maar. Maar jullie hebben toch al voor veel moeilijkere dingen gestaan in je leven? En je bent nog steeds samen en hebben zelfs een kinderwens samen. Dus de liefde tussen jullie is ook goed gebleven met alle moeilijkheden die er waren en zijn. Ik ben geneigd te zeggen....doe wat je hart je ingeeft dan komt het wel goed met jullie, een kind neem je met je hart niet met je verstand want niemand weet hoe het kindje zal worden.
Maar goed wij hebben met ons volle verstand een ander besluit genomen terwijl we toch ook echt gek op kinderen zijn.Alleen dat oergevoel heb ik uitgezet denk ik door de jaren heen :-)
Liefs Nessie en succes met julie beslissing !
Hoi John en Partner
Ik zou zeggen gewoon doen!!
Die oerdriften hou je echt niet tegen hoor!!
En wij hebben echt geen spijt ondanks alles.
Niet teveel twijfelen(dat hebben wij ook gedaan)je moet de knoop toch doorhakken en dat kun je alleen samen doen!!
DUS...
Groetjes Angeline een autipartner met kind ook ASS???van 6
Een reactie plaatsen