Ongelukje gehad.

Vandaag ben ik bij mijn ouders op bezoek geweest die aan de andere kant van het land wonen. Het was een hele leuke en gezellige dag en ben na het bezoek aan mijn ouders nog even bij mijn broer langs gegaan en daar was het ook gezellig.

Op de terugweg reed ik op de snelweg en werd ik ineens gesneden door een BMW X3 met enorme haast. Ik moest op de rem omdat ik anders hem had geraakt maar kon niet te hard remmen anders reed mijn achterligger op mij. Uitwijken kon ook niet want links reed een busje en rechts een vrachtwagen. Die L*L in de X3 vond blijkbaar dat ik nogal dicht op zijn bumper zat (gek hè als jij mij snijdt en ineens moet remmen omdat jij anders uit de bocht vliegt met jouw snelheid en ik geen rem c.q. uitwijkmogelijkheid heb dan krijg je dat wel) dus ging nog eens wat harder op de rem. Ik gaf gas bij en moest hem wel rechts inhalen omdat ik anders dat busje had geraakt (was de vrachtwagen al gepasseerd), en daar waar er 4 rijbanen twee werden kon ik niet uitwijken en hij wilde niet over een verdrijvingsvlak rijden dus ramde hij onze auto maar, en dat terwijl ik ruim 140 km/h reed om juist een aanrijding te voorkomen.

Ik ben gelijk de vluchtstrook opgereden en lulletje rozenwater kwam er achteraan. Er stapte (lees sprong) een jong gastje (en even later nog twee van die figuren) uit, die in het Frans tegen mij begon te schreeuwen (was een Belg). Op zich begreep ik wel wat hij bedoelde, maar ik vertikte het om mezelf aan te passen en vertelde hem dat hij maar Nederlands moest praten wat hem nog bozer maakte .

Ik heb gelijk de politie gebeld en toen die er eenmaal waren was alles redelijk snel geregeld (inclusief wachttijd 45 minuten).

Moraal van mijn verhaal is eigenlijk, waarom blijf ik altijd rustig als mij zoiets overkomt? Mijn vrouw die ik belde zij "ik had hem een knal gegeven als ik erbij was, de gek". Ik ben soms enorm agressief, maar juist op zulke momenten ben ik de rust zelve en overzie ik eerst de situatie en bedenk dan mijn strategie hoe ik ga handelen e.d.. Ik kijk wat voor mij de beste oplossing is en zo handel ik (gebeurd in een paar seconden). Enerzijds had ik dat gastje een kopje kleiner willen maken (had hij niet leuk gevonden denk ik, want hij was al zo klein), maar anderzijds heb ik zoiets van "ik hou de eer aan mezelf" en laat de politie alles regelen.

De situatie had anders geweest als mijn vrouw erbij had geweest en als haar iets was overkomen, dan gaat bij mij de knop om had die jongen de volgende dag misschien niet meer gehaald.

Eenmaal weer onderweg naar huis, merkte ik dat de gehele situatie mij dusdanig geestelijk had uitgeput dat ik er een enorme hoofdpijn van kreeg (en heb). Tevens voel ik mij nu nog onzekerder in de auto, ondanks dat het niet geheel mijn schuld was.

Raar iets, emoties.