Weer iets geleerd.
Afgelopen nacht heb ik waardeloos gedroomd. Nadat ik 's morgens wakker werd gemaakt door een kat van ons, ben ik weer gaan slapen. Helaas droomde ik ook toen weer heel slecht.
Toen ik om 09:42 uur wakker werd, was ik geestelijk helemaal op. Ik kon geen prikkels of wat dan ook verdragen, maar moest toch uit bed om de honden uit te laten en de beesten eten te geven. Ik was te bang om weer te gaan slapen, uit angst om weer zo slecht te dromen, dus ben maar dingetjes gaan doen in huis. Mijn prikkelbaarheid is pas vanavond gaan afnemen, wat natuurlijk weer gevolgd werd door hyperactiviteit. Ik heb geprobeerd om toch te rusten maar zo rond 22:30 uur kon ik het niet meer beheersen en ben ik naar boven gegaan om de belastingpapieren voor dit jaar uit te zoeken. Dat had ik dus eigenlijk niet moeten doen, want nu ben ik weer overprikkeld. Volgende keer neem ik wel een kalmerend middel in.
Mijn vrouw vroeg aan mij waar mijn overprikkeldheid vandaan kwam, maar daar kon ik (op het slechte slapen na) geen antwoord op geven. Toen opperde zij iets waar ik helemaal niet aan gedacht had.
Eergisteren ben ik begonnen om de server van nieuwe software te voorzien en om een werkstation te maken zodat ik (nu mijn laptop voor de 4e maal terug is naar Acer) toch weer kan internetten beneden. Maar helaas ging het niet allemaal naar wens. Tijdens het installeren van de server is er (toen alles klaar was) een schijf gecrasht, en na een herstart kon ik nog met moeite belangrijke dingen eraf krijgen voordat hij helemaal overleed. Na heel wat geklooi met een nwe schijf en alle data opnieuw sorteren op de schijven, heb ik de server weer netjes aan de praat gekregen. Het werkstation was ook al een ellende, want die heb ik 4 maal opnieuw moeten installeren omdat er (na later bleek) een storing in SATA stekkertje zat. Maar oke, dat is ook allemaal gelukt al heeft het mij HEEL VEEL energie gekost en HEEL VEEL stress opgeleverd.
Juist dat laatste heeft mij parten gespeeld en dat had ik dus niet in de gaten. Het is dat mijn vrouw het als mogelijk oorzaak van (mijn slechte slapen en) mijn overprikkeldheid aangaf, anders had ik het nu nog niet geweten. Ik ben dus duidelijk ENORM over mijn grens gegaan.
Gelukkig weet ik nu waar het door komt, en kan ik DIE grens iig beter in de gaten houden.
One down, many to go.
2 reacties:
Al doende leert men, toch Mop?
Ik was er van de week eigenlijk al bang voor toen ik hoorde hoe lang en hoe intensief je bezig was met dat ding.
Wat zou je toch zonder mij moeten? :P
Love you.
Yes, goed dat je weer wat geleerd hebt
ik had het je ook wel kunnen zeggen want hetzelfde is hier vaak gebeurt,dat ik de rem er bij W op moest gooien.( en nog vaak)
Maar daar moet je toch zelf in geloven ook dat het zo werkt.
W heeft dit nu ook wel ingezien,maar voorheen niet,zag het niet zo.
Terwijl ik het wel zag als hij te ver doorgaat in dingen dat hij zichzelf verliest en dan druk wordt
en zich slechter gaat voelen.
Maar nu kan hij er redelijk mee omgaan,met die belasting herken ik dat hier ook wel en met andere papieren dan flipt W ook vaak als ik niet uitkijk(afrem hierin)
Dit zal steeds weer een valkuil zijn voor jullie,je kunt dit denk ik moeilijk afleren,
je handelt en te fanatiek vaak wilt het afmaken(moet het afmaken)omdat je anders niet rust,je gaat te ver door en dan kom je de man met de hamer tegen(vrouw) en is het te laat!
Maarja je bent nooit te oud om te leren,wij trouwens ook niet!
Groetjes en inderdaad bewaak je grenzen.(ook al is dit vaak moeilijk)Angeline
Een reactie plaatsen