Bekende vreemden.
Ik heb sinds een tijdje een aantal Hyves accounts. Vorige week heb ik twee van die accounts samengevoegd omdat ik het overzicht aan het kwijtraken was.
Ik merk dat ik het wel leuk vind om sommige mensen terug te vinden daar, maar aan de andere kant geeft het mij een vervelend gevoel. De mensen die ik zie zijn ouder geworden en lijken totaal niet op het plaatje wat ik van hun heb dat in mijn hoofd zit. Als ik hen in de afgelopen jaren nog gezien had, was dat niet het geval geweest omdat de verandering dan geleidelijk was gegaan. Nu raak ik er door in de war, het zijn bekende vreemden voor mij geworden.
Een aantal van die personen hebben kinderen gekregen of hebben iets anders in hun leven gedaan wat ik totaal niet bij hun verwacht had. Wederom is de aanpassing van het plaatje in mijn hoofd een behoorlijke opgave waardoor ik gespannen word.
Bij een paar heb ik nu gevraagd of ze op mijn Hyve willen komen, en misschien kan ik op die manier met hen communiceren om zo het gat van de afgelopen jaren wat op te vullen. Dat vind ik eng omdat ik voor mijn gevoel gestopt ben op de dag dat ik hen voor het laatst heb gezien, maar hun leven is natuurlijk ook doorgegaan net als het mijne. Dat is eng, heel eng omdat ik niet weet hoe ik moet reageren op hun of waar ik het over moet hebben.
Ik vind ook mensen op Hyves waar ik geen goede herinneringen aan heb, en dat roept gevoelens op die ik liever niet heb. Maar ja shit happens and life goes on, dus dat gaat ook wel weer over. Beetje onverwerkt oud zeer denk ik.

5 reacties:
Hai lieverd,
een heel duidelijk verhaal. Ik kan me voorstellen wat je bedoelt, al kan ik het niet invoelen.
Het lijkt me een goed plan om de mensen uit te nodigen, met ze te communiceren om zo je plaatjes te kunnen aanpassen.
Ik hou van je!
Euhm.....pas je meteen mijn plaatje even aan ik ben 50 kg aangekomen sinds de laatste keer toen je mij zag irl.
Liefs Nessie
Ik zal het proberen ;-)
Hoi John
ik kan me niet voorstellen hoe het voor jou moet zijn om nieuwe 'oude' bekenden te gaan zien en wat het met je doet. Ik denk wel dat het een weg is waarin je zelf kan inschatten wat je wel en niet aankan. Oud zeer zal er altijd blijven, dat geldt ook voor alle anderen.
Ik heb trouwens je levensverhaal gelezen (natuurlijk heb ik het blad gekocht) :) :)
en vind dat je het op een prima manier neer hebt laten zetten. Petje af!
Een warme groet
Loes
Dank u, dank u ;-)
Een reactie plaatsen