Bezoek aan "Het Hoofdkwartier"
Ik ben nu in de bibliotheek alwaar "Het Hoofdkwartier" opgesteld staat. Het was leuk om het ding eens in het echt te zien en om te ervaren wat de bedoeling van het project is. Ik heb het maar 2 minuten uitgehouden, omdat de hoeveelheid prikkels in de vorm van snel wisselende beelden en geluiden en de onsamenhangendheid van die dingen teveel waren.
Er is een stukje wat een dagindeling moet voorstellen met de daarbij behorende tijden van opstaan, tanden poetsen, ontbijt, naar werk of school gaan, lunch, bus naar huis, ontspanning dmv Nintendo DS, avondeten (spaghetti met vermoedelijk tomatensaus), televisie kijken (iets van een politiewagen), slapen om 22:00 uur (althans dat gaf de wekker aan). Ik heb niet alle tijden kunnen onthouden omdat het allemaal te snel ging. Dit werd allemaal uitgebeeld en via de hoofdtelefoon waren er ook allemaal geluiden bij te horen. Vooral de constant aanwezige hoge pieptoon was zwaar vermoeiend. Na dit stukje ben ik maar gestopt met kijken en luisteren, want ik kon de beelden en geluiden niet meer volgen.
[10 minuten later]
Ik heb het net een tweede maal geprobeerd, maar weer verder dan ongeveer 2 minuten ben ik niet gekomen. De beelden van mensen die vragen en praten en de achtergrondgeluiden en dat alles verdeeld over de drie LCD schermen is mij definitief teveel geworden. Ik merk dat ik nu zit te trillen terwijl ik dit typ. Ik ben nu dus overprikkeld.
Wat ik vreemd vond aan mezelf, is dat ik bij de wisselende beelden van een stoomtrein, houten tandrad overbrenging, kermisattractie, graafmachine, elektrische trein e.d. verward raakte omdat ik het verband tussen die drie dingen niet kon zien. Het is allemaal mechanisch en technisch dus misschien is dat een verband, maar misschien is er helemaal geen verband bedoeld. Dit laatste lijkt mij raar want ik heb de indruk dat de beelden niet lukraak uitgekozen zijn.
Van hetgeen dat ik ervaren heb in "Het Hoofdkwartier" klopt het overgrote deel wel. Elke autist is anders en waar ik continu verbanden zie (of denk te zien) zal een ander misschien dat niet zo zien.
Toen mijn vrouw in het hoofd ging zitten (nadat ik voor de eerste maal in het Hoofd had plaats genomen), heb ik aan de buitenkant even mee staan kijken naar alleen de beelden. Dit alleen was mij al te druk, maar het was minder prikkelend dan met de geluiden erbij. Ik kon toen meer verdragen dan met de geluiden erbij.
Ik zou graag de volle 7 minuten uitzitten of staan, maar dat is helaas niet haalbaar (op dit moment, of misschien wel altijd)
Al met al een interessante ervaring. Ik zou graag willen weten waarom precies die beelden en geluiden gekozen zijn, en waarom ze in precies die volgorde geplaatst zijn.

1 reacties:
Ik Vind het wel jammer dat ik hier net de ervaring lees van je vrouw. Je schreef eerder dat zij dit erg interessant vindt. Mischien een idee?
Een reactie plaatsen