Reactie op artikel in Mijn Geheim (1)

Hallo jongedame.

Ik ben altijd goed geweest in het verbergen van mezelf. Humor en aandacht trekken zijn manieren geweest om de aandacht van mijn eigen ik af te leiden, zowel voor mezelf als voor anderen.
Die maskers heb ik pas sinds een aantal jaar langzaamaan af weten te doen. Nog steeds ben ik zo in gezelschap als het mij te druk wordt of als ik de indruk heb dat men persoonlijke dingen wil gaan vragen, maar ik herken het nu gelukkig en kan dan beslissen of ik het masker op wil laten of af wil zetten. Al heb ik het soms nog wel eens niet in de gaten.

Het is niet zo dat mijn hele leven een leugen is geweest hoor, en in de tijd dat jij mij hebt leren kennen heb ik ook gewoon veel lol gehad. Maar toch was die tijd een van de moeilijkste periodes in mijn leven, omdat ik toen al enorm op zoek was naar mezelf en daardoor veelvuldig contact zocht met andere mensen ook al voelde dat eigenlijk helemaal niet goed. Denk maar aan het kortstondige contact dat ik met die persoon uit het noorden des lands heb gehad die toen vanaf het pretpark met mij mee naar huis is gegaan, ook dat is iets wat ik nooit zou doen normaal gesproken, maar ik was zo wanhopig op zoek naar mezelf en erkenning dat ik gewoon een ongeleid projectiel was en de gekste dingen deed.

De komst van mijn vrouw in mijn leven is voor mij het beste geweest wat mij had kunnen overkomen. Ondanks (of eigenlijk juist door) de rumoerige en heftige beginperiode van onze relatie heb ik veel geleerd over mezelf. Zij heeft mij vanaf dag 1 een spiegel voorgehouden, en zo heb ik enorm veel geleerd over mezelf. Het heeft haar heel veel energie gekost om mij die spiegel constant voor te houden, maar ik ben haar daar eeuwig dankbaar voor. Ik ben haar ook eeuwig dankbaar, en ben ook enorm trots op haar, dat zij zoveel moeite heeft gedaan en en doet om mij te begrijpen en veel te leren over autisme om zo onze relatie beter te maken.

Al met al ben ik steeds meer in de buurt aan het komen van de kern van mijn eigen ik. Ik ben er nog niet maar ben goed op weg, en ik merk dat ik daardoor ook steeds meer behoefte heb om mijn eigen verhaal uit te dragen naar anderen, vandaar dat ik ook mee heb gedaan aan het Mijn Geheim verhaaltje. Ik ben er over aan het denken om in de nabije toekomst iets te gaan doen voor mensen zoals ik, omdat er nog steeds helaas te weinig over bekend is en er te weinig ervaringsdeskundigen zijn die op die manier door hun eigen ervaringen lotgenoten kunnen steunen of begeleiden.
De komende maand ga ik met mijn begeleiders c.q. hulpverleners hier over praten en kijken wat de mogelijkheden zijn.
Ik moet er wel begeleiding bij hebben omdat ik slecht mijn grenzen kan herkennen, maar ook hier is ondersteuning voor mogelijk volgens een van mijn hulpverleners.

Groeten,

John


----------------------------------------
Van: Nessie

RE: Het artikel over mij in Mijn Geheim

Ik heb je verhaal gelezen.
Leest lekker weg is een duidelijk verhaal, alleen weet je......als ik het verhaal lees zie ik elke keer de Autistje voor me hoe ik over je denk en hoe ik je heb leren kennen. En ik zie heel veel aan mensen maar heel veel van wat je verteld herken ik niet in het verhaal.
Wel dat je druk was in de omgang maar dat vertel je ook je was een gangmaker vol grapjes dus op die manier denk ik ook altijd aan je. Dat dit zoveel energie kost van jou heb ik nooit gezien. Toch héél bijzonder om dit zo te lezen over jou.

Groetjes aan jouw vrouw en aan jou natuurlijk en een heel prettig weekend!

Nessie