Bah, bah, bah.

Het is weer zover. Ik heb een drukke (sociale) dag achter de rug (zondag familiefeest gehad) en ik ben weer geruime tijd ziek. Vannacht bijna niet kunnen slapen door extreem drukke dromen en nachtmerries. Ondanks mijn medicatie en het innemen van noodmedicatie (Oxazepam) is het mij niet gelukt om goed in slaap te komen.

Ik heb mij enige tijd geleden voorgenomen om meer positieve dingen op mijn blog te plaatsen en niet alleen maar de dingen waar ik last van heb. Maar ik merk dat ik ook deze ellende van mij af wil schrijven.

Zoals vermeld had ik zondag een familiefeest en dat heeft mij al mijn energie gekost. Het gevolg van zulke evenementen is dat ik de dag erna moe en prikkelbaar ben, de dag daarna heb ik totaal geen energie meer en ben in geheel overprikkeld. En dat gaat zo nog een paar dagen door helaas.
Ik kan op dit moment echt niets hebben, en dat doet pijn want gezien het redelijk mooie weer zou ik graag erop uit gaan met de fiets, maar ik kan de prikkels niet aan (en ik heb veel last van mijn heup waarvoor ik onder behandeling ben bij een fysiotherapeut). Het nadeel van de overprikkeldheid is dat ik ook de pijnprikkel van mijn heup niet kan verwerken. Die prikkel komt nog eens bovenop de andere prikkels.

Ik voel mezelf enorm beperkt en kansloos mbt het leven op momenten zoals nu. Waarom kan ik niet gewoon een drukke dag hebben en dan na een nachtrust weer normaal verder gaan met het leven?

Autisme heeft ook zo z'n voordelen, maar ik zou dolgraag willen ruilen met iemand die wel prikkels kan verwerken zodat ik redelijk normaal door het leven kan gaan.

Ik ga nu de externe prikkels en interne chaos maar overstemmen met muziek (gecontroleerde chaos en prikkels).