Bekendheid van mijn weblog

Ik merk dat mijn weblog toch best wel wat gelezen wordt. Ik krijg regelmatig reacties van (nieuwe) mensen en daar ben ik enorm blij mee.

In de laatste twee weken heb ik het adres van mijn weblog weer aan mensen op internet gegeven, en zo hoop ik steeds meer mensen te bereiken. Ik zou graag willen dat ik iets voor mensen kan betekenen mbt autisme (dat doe ik al voor sommigen, maar hoe meer hoe beter) met mijn weblog, en van de reacties leer ik ook weer.

Ik merk dat als ik persoonlijk benaderd word met vragen omtrent (mijn) autisme, dat ik heel gespannen word. Niet negatief maar juist opgewonden omdat ik iemand misschien kan steunen, helpen, of dingen kan verduidelijken. Het vervelende is dat ik die emotie weer niet kan plaatsen en/of reguleren (goh vreemd hè ) en als gevolg daarvan raak ik hyperactief. Het doet mij denken aan vroeger met sinterklaas en verjaardagen en zo, toen was ik de dag en nacht (eigenlijk al meerdere dagen) voordat ik cadeautjes zou krijgen ook hyperactief en rusteloos.

Ik leer steeds meer die emotie te beheersen en dat is echt nodig want ik word enorm impulsief na zo'n hyper aanval en doe ik alles wat in mij opkomt en stuiter ik door het hele huis heen , maar het zal mij nooit helemaal lukken omdat het een primaire reactie is op bepaalde emoties.