Depersonalisatie
Ik heb in het afgelopen jaar heel veel geleerd over mijzelf. 1 ding is mij echter altijd blijven verbazen, en dat is het feit dat ik zo gemakkelijk over vroeger kan schrijven zonder er echt iets bij te voelen.
Hetgeen dat ik schrijf daar weet ik van dat ik de persoon ben die het meegemaakt heeft, maar het voelt niet als zodanig. Soms zie ik wat ik schrijf c.q. geschreven heb, en dan denk ik "heb ik dat allemaal verzonnen, want ik kan mij er niets bij voorstellen dat ik die persoon ben" en dat terwijl de dingen toch wel degelijk zo gebeurd zijn en ik weet dat ik die persoon dus wel ben.
De depersonalisatie die dan plaatsvindt heeft denk ik te maken met de jarenlange stress en soms pijn die ik ervaren heb vanwege het altijd anders zijn dan anderen en daar ook vaak mee gepest of geconfronteerd te zijn geweest. Op zich is het handig want ik kan zo heel duidelijk en emotieloos mijn verhaal kwijt, maar aan de andere kant is het jammer dat het zo is want ik zo best graag met emotie willen schrijven. Nu is emotie een begrip dat voor mij moeilijk te bevatten is, dus daar zal ook wel een groot deel van de oorzaak liggen.


1 reacties:
Hoi John
Ik herken dit,dat ik mijn verleden ook zo klinisch kan vertellen zonder emoties,
Dit hadden andere cursisten ook bij mijn oude groep,
Bij mij is het ook net of ik over iemand anders praat,mijn verklaring hiervoor is:dat iemand met autisme niet goed met de gevoelens om kan gaan en zodoende het in een hokje stopt(Hokjes denken)en zich afsluit hiervoor om dat deze gevoelens te heftig zijn(je kunt er niet mee omgaan)
Net zoals iemand die net een dierbare verloren heeft en zegt ;"er niks bij te voelen op dat moment"
Dat verklaart voor mij ook waarom de meeste autisten bij een gebeurtenis blij/verdrietig niets voelen maar veel later de emotie er pas bij krijgen(te heftig)
Zoals het vakantiegevoel(fijn) begint bij mij pas als de vakantie bijna voorbij.
Hetgevoel loopt niet synchroom omdat op dat moment de emoties te heftig zijn voor iemand met autisme.
Dit wordt zodoende in een hokje gestopt,wordt dit hokje geraakt dan komen alle emoties extra heftig terug,(want ze zijn er wel)
Zo ervaar ik en meerdere cursisten het,de ondertiteling loopt als het ware achter...
Groetjes W van A
Een reactie plaatsen