Reactie op reactie depersonalisatie

Hoi A en W.

Ik gaf in mijn blog al aan dat ik denk dat het door de emoties en het niet of slecht daar mee om kunnen gaan misschien ten grondslag ligt aan de depersonalisatie. En in de reactie van W. lees ik gelukkig dat hij het herkent bij zichzelf en "oude" medecursisten. Ben er blij mee want het geeft mij toch een gevoel van (h)erkenning en dat ik dus op het goede spoor zat.

Ik heb idd de neiging om alles te verklaren en ontleden. Voor mijn gevoel heb ik dat ook nodig, omdat er anders onduidelijkheden blijven bestaan en DAAR kan ik echt niet tegen. Ik probeer het toch steeds meer los te laten, maar dingen die echt vreemd zijn voor mij zoals depersonalisatie die schrijf ik op in de hoop daar reacties van lotgenoten op te krijgen. Tot nu toe zijn mijn verklaringen nagenoeg altijd juist geweest, en dat geeft mij het gevoel dat ik op het juiste spoor zit mbt het vinden van mezelf.

Ik heb in het afgelopen jaar enorm veel geleerd over mezelf en autisme, en ik heb sterk het gevoel dat ik op het punt sta om met mijn eigen ik een frisse start in mijn leven te maken (ben ik al mee bezig eigenlijk) en dat geeft mij een enorm fijn gevoel. Ik hoef niet meer een vreemde voor mezelf te zijn om anderen een goed gevoel te geven, of om mezelf anders voor te doen dan dat ik werkelijk ben om zo geen vragen o.i.d. te krijgen. Ik kan steeds meer gewoon mezelf zijn met mijn autisme en als mensen daar op of aanmerkingen op hebben dan kan ik daar uitleg over geven en toch gewoon mezelf blijven, en dat is enorm fijn.

Groeten,

John