Slechte ervaring met CIZ medewerkster

Gisteren is er een medewerkster van het CIZ op bezoek geweest om in te schatten hoeveel PGB ik nodig heb.

Ze begon al gelijk verkeerd door mijn aanvraag erbij te nemen en bepaalde dingen in de aanvraag er gewoon te negeren. Op een gegeven moment kwam het gesprek op huishoudelijk hulp, en mevrouw vertelde ons doodleuk dat wij onze huisdieren dan maar weg moesten doen, want minder huisdieren geeft minder haren, geeft minder zorgen, minder prikkels en de energie die wij dan overhouden kunnen wij in het huishouden steken. Ik vroeg haar hoe dat dan werkte bij mensen die een PGB aanvragen en die kinderen hebben waardoor ze prikkels krijgen, maar daar gaf zij geen duidelijke reactie op en begon gelijk te vertellen dat bij ons de gemeente via de WMO die zaken regelt, en als die aan haar dan om advies komen vragen dat zij zal zeggen dat zij het absoluut niet nodig vindt dat wij hulp krijgen .

Het gaat ons niet om die 2 maal stofzuigen per dag mbt de haren van de honden en katten want die kunnen wij zelf meestal wel, het gaat om dingen zoals dweilen en stoffen (hele huis), badkamer poetsen, ramen wassen, keuken poetsen, was doen e.d. daar houden wij ondanks een door ons opgesteld wekelijks schema bijna geen energie voor over .
Het is vreemd want wij zitten beiden al jaren "ziek" thuis en hebben overdag niets te doen, en toch hebben wij geen energie om die dingen structureel uit te voeren. Maar hier heb ik al eerder iets over geschreven dus ik ga niet in herhaling vervallen.

Nog even later schoffeerde zij mijn autisme en de problematiek van mijn vrouw als "iedereen heeft wel eens een slechte dag, en het is de kunst om op zo'n dag wat minder te doen in het huishouden en het op een andere dag in te halen", terwijl het bij ons is "wij hebben bijna altijd een slechte dag, en het is een wonder als er een goede dag tussen zit".
Op dat moment raakte ik in een tweestrijd, geef ik haar van repliek en bonjour ik haar met zachte doch ferme dwang de voordeur uit al dan niet vergezeld van mijn maat 45 tegen haar achterwerk aan, of hou ik de eer aan mezelf en probeer ik haar door uitleg te geven en op haar zakelijke (lees arrogante onpersoonlijke houding) instinct in te werken toch te krijgen waar ik recht op heb? Ik heb het laatste gedaan en heb gekregen wat ik wilde.

Helaas heeft die strijd mij dus weer enorm veel energie gekost, waardoor ik nu doodmoe en geïrriteerd ben. Ik kan mijn frustraties m.b.t. het onrecht in zo'n gesprek beheersen, maar het kost mij enorm veel energie en die moet ik dan weer inhalen door te rusten. Maar ach zoals die mevrouw al vermelde, de rustdagen die ik daardoor moet nemen kan ik dan wel op een andere dag inhalen want wij hebben tenslotte wel eens een slechte dag .

Ik kan niet tegen onrecht op welke manier dan ook, mijn rechtvaardigheidsgevoel is bovengemiddeld hoog. Dat ligt zeker ten grondslag aan mijn irritatie omtrent die persoon en de daaruit voortvloeiende frustraties die ik nu ervaar.
Ik heb nog liggen denken om een klacht in te dienen, maar dat doe ik nog maar niet omdat wij haar (helaas) nog nodig hebben voor de aanvraag/indicatie voor een PGB voor mijn vrouw die ook via die fijne mevrouw komt te lopen.

Ik denk trouwens dat ik mijn PGB elektronisch (online) ga beheren of laten beheren bij ePGB.