Ziekte huisdier

Een van onze katten heeft sinds een jaar een chronisch nierprobleem wat ontaard is in nierfalen. Dit houd in dat zijn nieren minder dan 20% werken. Op zich is daar nog mee te leven voor een kat want die hebben een groot adaptief vermogen. Hij eet normaal gesproken speciaal voer en hij krijg elke dag een pil om zijn nieren te ondersteunen in hun werk.

Sinds een paar dagen eet hij minder en is hij ook wat vervelender dan normaal. Hij krijgt valium om de eetlust op te wekken, en daar is hij (bij het uitwerken er van) enorm vervelend door. Al met al is het wel te doen.

Vanmorgen kwamen wij beneden en er lagen nagenoeg overal druppels en plasjes urine. Het was afkomstig van onze kat met nierfalen, en wij hebben hem in de tuin gezet zodat hij lekker kon rondlopen en wij het huis poetsen. Hij wilde niet meer eten of drinken en wij zijn er mee naar de dierenarts gegaan. Na onderzoek is gebleken dat hij waarschijnlijk een blaas of nierontsteking heeft en dat er waarschijnlijk blaasgruis is zijn blaas zit. Hij heeft antibiotica gehad en wij zijn weer naar huis gegaan. Hij is nog steeds zo lek als een zeef, en kan zijn urine niet ophouden omdat zijn blaas helemaal vol zit. Hij kan nu gewoon in de tuin (waar hij niet uit kan vanwege het schrikdraad) zijn gang gaan, en ik heb een aparte kattenbak voor hem neergezet waar hij ook gebruik van probeert te maken. Soms gaat hij in de kattenbak liggen en daar blijft hij dan een tijdje liggen.

Morgenvroeg bel ik onze eigen dierenarts en gaan wij er met hem heen om te kijken wat er aan gedaan kan worden, omdat de spoed dierenarts vandaag niet alle testen kon doen omdat het laboratorium dicht is op zondag.

Samenvatting: Kat is ernstig ziek en ik kan daar niet mee omgaan. Hij mauwt heel veel is aanhankelijk, maar ik weet niet wat ik met zijn ziekte aan moet. Het doet mij pijn om hem zo te zien en ik zou het liefst hem bij mij nemen maar dat kan niet omdat hij constant urine verliest. Ik raak gefrustreerd door zijn zielige gemiauw en kan de gevoelens geen plaats geven. Ik probeer het zo te zien "wij doen het wat het beste is voor hem, en meer kunnen wij niet doen".
Weer het stukje emotie waar ik moeite mee heb, het liefst zou ik de frustratie van mij afslaan of hem een enorme trap tegen zijn achterste geven als hij weer begint te zeuren (miauwen met een zeurende klank) o.i.d. maar dan kan natuurlijk niet. Wandelen o.i.d. heeft geen nut want dat ontlaadt mij niet.

Ik probeer hier iets van te leren gezien onze kinderwens. Als wij wel ooit een kind hebben en die wordt ziek, dan zal ik daar ook mee moeten leren omgaan zeker als het een baby of jong kind is dat nog niet duidelijk kan maken wat er aan de hand is. Pijnlijk maar interessant.