19 december 2008

Gemis en verdriet.

Ik was ergens op internet iets over katten aan het lezen en kwam bij een topic terecht van iemand die de kat had moeten laten inslapen.

Acuut bevond ik mij weer op het moment dat ik afscheid moest nemen van "mijn" kat.
Het voelt helemaal niet lekker, ik heb al die tijd geen verdriet gehad e.d. maar nu merk ik dat ik toch zoiets voel. Ik mis hem enorm.
Wij hebben nu nog drie katten, maar geen van hen kan hem vervangen. Ik denk dat het zal moeten slijten.

2 reacties:

francky zei

je kan hem niet zomaar vervangen. Ieder dier heeft net als mensen zijn eigen karaktertrekken.
Tijd heelt alle wonden, maar het gemis blijft.
Onze kat is al een tijdje ziek en we zouden hem ook missen moest hij overlijden.

Anoniem zei

Ha John Klaske hier weer even

Een kat is nooit te vervangen John. Ieder dier is anders. En daardoor mis je ze juist ook. Ik heb wel verschil. Bij de ene hond zou ik meer verdriet hebben als bij de andere hond. Maakt eigenlijk niet eens zoveel uit hoor. Maar ik heb meer band met de ene als met de andere hond.

Snuffel bv die heb ik zien geboren worden. Heb ik pap gegeven. Lynn is pas met 8 maanden gekomen. En dat maakt wel verschil.

Wat een verhaal he. Fijne dagen liefs klaske