Vrienschappen aangaan en onderhouden

Als er voor mij iets erg moeilijk is, is het wel het aangaan en onderhouden van vriendschappen.
Niet dat ik geen vriendschappen zou willen hebben (of heb), maar eerder van "wat moet/wil ik er mee"? De sociale regels zoals die gelden bij vriendschappen die herken ik niet of snap ik slecht.
B.v. ik leer iemand kennen en spreek die af en toe omdat wij enige raakvlakken hebben. Als ik die iemand langer dan 1 week niet "spreek" dan houdt het voor mij op, simpel omdat ik niet weet waar ik het dan over moet/wil hebben. Elke ontmoeting met die persoon die langer geleden is dan b.v. 1 week, is voor mij een nieuwe kennismaking omdat er in die week zoveel verandert kan zijn dat ik niet weet waar ik het over moet/wil hebben, er zit als het ware een vreemd persoon voor mij (er vanuit gaande dat de persoon zit, maar voor dit stukje tekst hanteer ik die gedachte).

Aan de andere kant als iemand mij aandacht geeft en ik ben b.v. te moe om 1 week geen aandacht terug te geven, dan voel ik mezelf rot omdat ik voor mijn gevoel dan de ander te kort doe omdat er nou eenmaal contact gehouden dient te worden omdat ik anders het "contact" verlies en mezelf vervreemd. Zo zijn er mensen die ik jaren geleden voor het laatst in het echt heb gezien maar waar ik nog steeds contact mee heb, en die ik eigenlijk wel weer eens wil ontmoeten. Ik durf dat niet aan omdat ik niet weet waar ik het over wil/moet hebben, en omdat ik bang ben dat er van mij verwacht wordt dat ik na dat bezoek vaker contact opneem of op bezoek kom (terwijl daar best wel weer eens een paar jaar tussen kan zitten).
"Out of sight, out of mind" is een Engels gezegde, maar dat klopt niet bij mij. Dat ik iemand jaren niet zie betekent niet dat ik niet aan die persoon denk, maar ik heb gewoon geen behoefte aan persoonlijk contact (als in "niet via internet, maar ik het echt").

Zo heb ik op internet ook een aantal mensen die ik redelijk ken, en het voelt voor mij niet goed als ik weken c.q. maanden niets te melden heb aan hen. Ik krijg dan het gevoel dat ik het teleurstel omdat ik geen interesse toon.
Ik ben bezig met mezelf aan te leren om het de mensen in kwestie duidelijk te maken dat als ze langere tijd niets van mij lezen of horen, ze gerust een e-mail mogen sturen met de vraag waarom ze niets van mij vernemen. Alleen maak ik ze wel duidelijk dat ik niet iemand ben die regelmatig contact houdt, ik ben een beetje van de latente vriendschappen zeg maar

Voor degene die ook mijn weblog lezen, ik stuur jullie geen e-mail want jullie lezen het hier al