Emotionele achtbaan na echo

Vandaag heeft mijn vrouw weer een echo gekregen mbt de zwangerschap. Het was leuk om te zien hoeveel de vrucht gegroeid is. Waar wij niet op voorbereid waren was dat de radiologe ineens het geluid aanzetten en wij de hartslag van ons kindje in wording te horen kregen icm de hartslagcurve op het scherm. Dat was natuurlijk enorm mooi, en in combinatie met de bewegende beelden was het een hele beleving voor mij (ook voor mijn vrouw natuurlijk).
Ik heb het allemaal gefilmd, en ik kon niets anders uitbrengen dan "dat is mooi" en "leuk om te horen", maar ik kan het geluid wegfilteren eventueel

Vanaf dat moment waren mijn zintuigen volledig overprikkeld, en zelfs nu (ruim 8,5 uur later) ben ik nog niet rustig. Ik weet niet precies wat ik voel, het is een complete chaos in mijn hoofd. Ik ben blij, verbaasd, verward, ongeduldig (wil al weer drie weken verder zijn wanneer er weer een echo gemaakt wordt), en bang. Bang dat het toch nog mis kan gaan ondanks dat de gynaecologe ons vertelde dat gezien de groei en formaat van de foetus alles er perfect en normaal uitziet en kans op een miskraam erg klein is.

Maar goed, ik probeer mezelf er bij neer te leggen dat dit iets is wat ik niet kan controleren of sturen, de natuur doet zijn/haar werk en de uitkomst zullen wij over ongeveer 31 weken wel zien.

Blij ben ik zeker weten, dat is een ding waar ik zeker van weet dat ik het voel.