Leven op orde

Vandaag realiseerde ik mezelf dat eindelijk na veel ellende e.d. mijn leven nu fijn en rustig is. Mijn leven was een aaneenschakeling van pijn, verdriet, en financiële ellende, maar door hard werken aan mezelf en mijn relatie (en mijn vrouw deed hetzelfde) hebben wij het voor elkaar gekregen om iets van ons leven te maken.
Mijn diagnose heeft daar zeker aan toe bijgedragen, want daardoor kon ik de juiste richting inslaan en heb ik mezelf gevonden. De titel van mijn blog mag dus eigenlijk wel verander worden, maar dat doe ik niet omdat ik nog steeds aan het leren ben.

Ik heb eindelijk toekomstperspectief vind ik, want ik ga cursussen volgen zodat ik volwassenen of kinderen met autisme kan helpen en ondersteunen, en mijn vrouw is zwanger van ons eerste kindje. Die dingen zijn voor mij al genoeg om mezelf gelukkig te voelen.

Ik weet waar mijn valkuilen zich bevinden en daar trap ik nog wel eens in maar doordat ik ze herken ben ik er sneller uit omdat ik geleerd heb hoe er mee om te gaan. Ik realiseer mezelf dat er altijd iets mis kan gaan in het leven, en daar wapen ik mezelf ook tegen. Zo goed als het nu gaat, zo slecht ging het tot 2 jaar geleden. Er kan zich altijd iets erg voordoen waardoor ik uit balans raak, maar juist door de kennis over mezelf en de steun van mijn vrouw kom ik weer sneller in balans.

Ik heb altijd al mensen willen helpen en ook geholpen, dat is mijn tweede natuur.
Sinds ik mezelf heb toegestaan om naar mijn eigen gevoel te luisteren, heb ik gemerkt dat ik graag wil leren om mensen met autisme te begeleiden. Vooral kinderen tussen de 3 en 12 jaar vind ik een interessante doelgroep, want die hebben vaak niet in de gaten waarom ze anders zijn dan anderen, en merken dat pas als ze "vastlopen" of gepest c.q. buitengesloten worden. Aangezien ik dat ook allemaal meegemaakt heb, wil ik die doelgroep graag leren begeleiden om ze zo te leren dat dingen ook anders kunnen en ze duidelijk maken wat hun gedrag doet bij anderen en ze op die manier behoeden voor aardig wat pijn en verdriet.

Ik hoop dat ik het allemaal aan kan, maar daar kom ik alleen achter door het te proberen en daarom begin in binnenkort ook met de eerste van 2 cursussen. Wat het traject daarna zal gaan worden is afhankelijk van hoe ik de cursussen ervaar en dat ik leer mijn grenzen nog beter te bepalen/bewaken.
Ik zal tijdens de cursussen vaak geconfronteerd worden met mezelf, maar daar leer ik van en dat wil ik graag.

Ik kan echt zeggen dat ik gelukkig ben nu.