31 januari 2009

Lezing "Autisme: Plannen en organiseren", ervaring.

Afgelopen dinsdag was er een lezing over plannen en organiseren bij mensen (vooral kinderen) met autisme in de Witte Dame te Eindhoven.
Ik heb die lezing bijgewoond en het was een leuke leerzame lezing.

Er kwamen dingen in voor die ikzelf ook doe maar waar ik nooit bij stil had gestaan omdat ze voor mij normaal zijn, maar die blijkbaar toch anders zijn dan dat NT'ers ze doen (NT = NeuroTypical, is een aanduiding waarmee iedereen met een 'doorsnee' neurologische en psychologische ontwikkeling van de hersenen wordt bedoeld, dus b.v. geen autisten) mede daardoor was het een leerzame lezing.

Ik heb de presentatie opgevraagd en die wordt mij per e-mail toegestuurd, en dan zal ik ter zijner tijd misschien nog wel terugkomen op de lezing en er verder inhoudelijk op ingaan.

Toen ik binnen kwam moest ik achteraan gaan zitten omdat alle plaatsen bezet waren, maar ik zat daar niet lekker want ik kreeg teveel prikkels van een lamp aan het plafond die net in mijn gezichtsveld hing. Even later bleek dat ik niet goed gekeken had en dat er nog wel een plek in het midden vrij was, dus ben ik daar gaan zitten.
Toen ik daar eenmaal zat had ik enorm veel last van twee lampen die op een tafel achter de mensen stonden die de lezing gaven, dus ben ik gaan vragen of zij de lampen uit wilde doen en dat heeft zij ook gedaan.

Tijdens de pauze van lezing vroeg de mevrouw die naast mij zat of ik in de hulpverlening werkte of het leerwezen. Ik heb haar verteld dat ik HFA heb en omdat zij het vroeg het verschil uitgelegd tussen HFA en Asperger. Haar kleindochter heeft Asperger en toen die vrouw een keer spontaan op donderdag haar kleindochter van school wilde halen (wat zij normaal op vrijdag doet), was het meisje volledig van slag en zei "oma jij hoort hier niet te zijn het is donderdag en jij komt op vrijdag". Die vrouw begreep het gelijk en heeft het meisje gerustgesteld en is weggegaan en heeft haar de volgende dag gewoon zoals gepland weer van school opgehaald en toen was alles zoals het hoorde voor het meisje.

Zulk soort dingen geven mij een warm gevoel van binnen, de kinderen zijn zo oprecht en duidelijk, die oma die weet dat ze het meisje in de war heeft gebracht en die er op een correcte manier mee om is gegaan, zulke dingen wil ik ook graag overbrengen aan mensen die het gedrag van kinderen met autisme niet begrijpen. Het is ook vaak niet dat kinderen met autisme iets niet WILLEN doen, ze snappen vaak niet WAT er bedoeld wordt.

Als ik uit eigen ervaring schrijf, dan kan ik nog herinneren dat mijn ouders vaak zeiden "jij wilt het niet onthouden" of als ik voor de zoveelste maal (en met zoveel bedoel ik het veelvuldig vergeten van iets wat mij gevraagd werd) b.v. de deur naar de gang niet afsloot als ik naar boven ging. Ik zei dan "sorry" omdat ik niet wist wat ik fout deed omdat mijn hoofd toen al enorm chaotisch was waardoor veel dingen die mij verteld werden spreekwoordelijk het ene oor in gingen en het andere oor uit, en dat zij mij vader "daar heb ik de zolder al mee vol liggen". Met als gevolg dat ik in de war raakte omdat de zolder helemaal niet vol lag met "sorry's", en als ik dan zij dat het helemaal niet kon dan raakte mijn vader weer boos.

Mijn ouders wisten en weten niet beter, ik kan het ze niet kwalijk nemen en dat doe en wil ik ook niet, maar het neemt niet weg dat het mij gevormd heeft tot de persoon die ik nu ben. Alleen door hard werken en goed luisteren naar mezelf en door de enorm goede en onvoorwaardelijk steun (al is het soms wel eens zwaar voor haar) van mijn vrouw, ben ik gekomen waar ik nu ben.

Toevoeging:


Op 3 maart is er weer een lezing:

Dinsdag 3 maart (11.00 – 13.00 uur)

Vestiging Centrum, deWitteDame

Autisme: Autisme en Sensorische integratie

In samenwerking met SamenwerkingsVerband Autisme Zuidoost Brabant

Mensen met autisme hebben een andere manier van verwerken van zintuiglijke prikkels. Hierdoor kunnen ze bijvoorbeeld veel meer last hebben van omgevingsgeluiden, tastprikkels en geuren. Aan de hand van videobeelden is te zien dat het een enorme inspanning kan zijn om zintuiglijke informatie te verwerken. Meer weten? Meld uzelf dan aan bij Danielle Haarbosch (dhaarbosch@meezuidoostbrabant.nl).

Toegang gratis

2 reacties:

Angeline zei

Hoi John,
Jammer dat ik dat het wist ik had er ook graag naar toe gegaan,waar heb jij die info dat het daar te doen was van??
Als jij die presentatie thuis hebt zou ik die dan ook mogen??
Misschien kan ik(wij) er iets mee.
Zo zie je idd dat iedere autist het op zijn eigen manier beleefd ons zoontje zou er niks om geven als oma hem niet Op bijv. Donderdag maar Vrijdag zou ophalen van school,als hij maar opgehaald wordt vindt hij het best.
Dat wat jij beschrijft van dingen niet onthouden(of pas na een jaar of twee) dat herken ik hier bij allebei op een gegeven moment dringt het door en nu doet ons zoontje idd de tussendeur dicht.
Het duurt wel heel lang maar hij is het nu wel gaan doen,maar het is ook zo weer weg en weer hetzelfde als voorheen.
Want hij moet er idd iedere keer weer bij na gaan denken,en wij doen het gewoon automatisch.

grt Angeline

John zei

Ik ben geabonneerd op de nieuwsbrief van de bibliotheek in Eindhoven (stuur jou daar nu een e-mail over).

Zo gauw als ik de presentatie heb zal ik die naar jou toesturen.

Idd elk mens is anders (of die nu autisme heeft of niet) en zal ook anders reageren op bepaalde dingen.