Leren omgaan met overprikkeling

Ik ben begonnen met het leren omgaan met mijn overprikkelingen. In zoverre, ik ben altijd al aan het leren geweest, maar nu probeer ik het anders aan te pakken.

Even een opsomming van hoe het doorgaans gaat in mijn hoofd:

- Ik raak geprikkeld door b.v. geluiden, kleuren, drukke menigte, aanrakingen, geuren of een combinatie van een van die dingen.
- Ik kan de prikkels niet filteren en de prikkelingen bouwen zich op.
- Ik raak nu overprikkeld.
- Ik raak gefrustreerd omdat ik de prikkels niet kwijt kan raken.
- De frustratie reageer ik af op hetgeen dat mij op dat moment "lastig valt" of gewoon simpelweg alleen maar in mijn buurt is.
- Na de ontlading van de frustraties ben ik leeg en doodop en voel ik mezelf rot omdat ik de frustraties op iets of iemand heb afgereageerd terwijl dat of die er niets aan kon doen.

Ik ben nu aan het proberen om de prikkels wel binnen te laten komen (kan ik toch niet tegenhouden want ik kan niet filteren), maar om er bij stil te staan (is een gezegde, want ik hoef niet per se stil te staan, kan ook tijdens het lopen of autorijden o.i.d.) en ze te accepteren ipv van er tegen te vechten.

Op b.v. de 9 maandenbeurs heb ik dat toegepast om de dag gezellig te houden aangezien ik bij binnenkomst al overprikkeld raakte door de kleuren en geluiden e.d..

Ik krijg de prikkels dan binnen maar ik rem mezelf af in mijn hoofd en maak een schifting van wat het aller belangrijkst is en wat niet. In zeker zin bouw ik dan een filter in.
Het werkt eigenlijk net als een computer die teveel taken in een keer te doen krijgt, de hoeveelheid taken is te groot dus de computer crasht. Maar wat ook kan is dat de computer alle taken aangaat, maar deze op een veel tragere snelheid verwerkt. ZO gaat het dus bij mij nu ook. Ik krijg alle prikkels binnen maar schakel mijn hersenen in een lagere snelheid zodat ik mijn energie kan verdelen over alle prikkels.
Mijn vrouw viel het op dat ik erg sloom was en dat het net was alsof ik Oxazepam had ingenomen, wat dus niet het geval was.

Het bovenstaande is relatief, want een echte overdaad aan prikkels kan ik nog steeds niet verwerken c.q. hanteren. Als dat gebeurd dan kan ik nog steeds gefrustreerd raken en een woede/onmacht uitbarsting krijgen, maar het begin is er nu om te leren de prikkels hanteerbaar te maken.

Het gevolg van de bovenstaande manier van handelen is dat ik langer moe ben dan anders. Bij een overprikkeling en daarna uitbarsting ben ik misschien 2 á 3 dagen gespannen c.q. moe, en bij de nieuwe methode ben ik niet prikkelbaar maar wel enorm moe en dat kan wel 1 week duren. Gedurende ie periode moet ik proberen om niet weer overprikkeld te raken want dat kan ik dan niet hanteren omdat ik te moe ben. Maar het is nog steeds een voordeel t.o.v. het gespannen c.q. gefrustreerd raken.

Ik ben trots op mezelf, omdat ik dit geheel zelf bedacht en aangeleerd heb. Het gaat nog niet elke keer goed, maar ik ben er dan ook nog maar recent mee begonnen. Al doende leer ik.