Op visite geweest

Vanavond (dat wil zeggen vrijdagavond) zijn mijn vrouw en ik op bezoek gegaan bij mensen die wij van een gezamelijke bezigheid kennen.
Die mensen had ik al sinds 2005 niet meer gezien, en ik had er ook niet zo'n contact mee als mijn vrouw dat had.

Ik vond het enorm eng om die mensen weer te ontmoeten, maar na aankomst viel de angst gelijk van mij af omdat het net als wij gewone mensen waren/zijn. Wij hebben iig genoeg raakvlakken om gespreksonderwerpen over te kiezen, en dat is dan ook veelvuldig gebeurd. Het was gewoon enorm gezellig.

Op een gegeven moment kwam ter sprake dat hun zoontje van 8 ADHD en PDD-NOS als diagnoses heeft. Toen er later aan mij gevraagd werd of ik werk, heb ik gezegd dat dat niet het geval is maar dat ik bezig ben met mezelf te oriënteren op de arbeidsmarkt en bezig ben met een cursus "Werken met eigen ervaring" mbt mijn autisme.

Toen die mensen over hun zoontje aan het vertellen waren, had ik enorm veel herkenning bij mezelf en dat gaf mijn vrouw ook aan (dat zij dat dus ook had mbt mij). Die mensen waren echt geïnteresseerd in mij en hoe ik met mijn autisme omga en dat was enorm fijn.
Ik vond het enorm fijn om wat ervaringen te kunnen delen, en tevens merkte ik dat ik het leuk vond om bij hun zoontje (die aan het knutselen was aan tafel) mee te kijken. Ik had graag mee willen gaan knutselen, maar dat leek mij niet gepast om dat voor te stellen aangezien het voor mij de eerste maal was dat ik daar op bezoek ging, en de kinderen mij nog niet konden.

Het was een enorm fijne ervaring (op bezoek gaan bij mensen) en wij willen dat (zeker met het oog op de toekomst) gaan uitbreiden naar andere mensen toe.

Nu ben ik door het vertellen e.d. doodmoe en daardoor enorm prikkelbaar, maar het was het zeker waard.



@ francky (zelfs hier heeft Twitter invloed :-D)

Dat zal ik ook gaan voorstellen de volgende keer, maar voor een eerste bezoek vond ik het een beetje vreemd (dat vond ik trouwens niet, maar het was een van mijn aangeleerde handvatten). Als ik mijn gevoel had gevolgd had ik de jongen gevraagd of ik mee mocht knutselen, maar ik heb geleerd dat het ongepast kan zijn om dat bij een eerste kennismaking al te doen.
Elke situatie is anders, maar ik hanteer mijn handvatten op zulke momenten ook al voel ik dat ik heel iets anders wil doen. Want stel dat ik de situatie verkeerd inschat, dan kan dat vreemd overkomen voor de anderen en dat wil ik niet.