Herkenning van valkuil

Dit bericht kan wat onsamenhangend overkomen, maar dat komt omdat het een klein beetje heel erg veel chaos in mijn hoofd is nu. Ik probeer nu d.m.v. muziek mijn gedachten op een rijtje te krijgen.

Vandaag was er weer een cursusdag m.b.t. de cursus ervaringsdeskundigheid.
De cursusleidster is nog steeds ziek, en naar aanleiding daarvan is er een plaatsvervangster in de groep gekomen.
Deze plaatsvervangster is een ervaringsdeskundige in opleiding, en al snel merkte ik dat haar gedrag mij raakte. Ik begreep niet wat het was, maar later merkte ik dat ik herkenning bij haar had mbt het praten met feitelijkheden en de manier waarop zij de opdracht die wij moesten uitvoeren bekeek. Zij vond de opdracht net zo onlogisch als ik hem vond en op dezelfde wijze.

Na die realisatie ben ik op haar gaan letten en viel mij op dat oogcontact maken ook niet een van haar sterkste kanten was en ik had het gevoel dat zij ook lastig met prikkels kon omgaan.
Ik wist op dat moment haar voorgeschiedenis niet, en wist dus ook niet waar mijn vermoedelijke herkenning vandaan kon komen. Later gaf zij aan dat zij vermoedelijk een stoornis in het autisme spectrum zou kunnen hebben, en dat was voor mij niet echt verwonderlijk.

Even verder in de cursus heb ik aangegeven aan de groep dat ik eerder naar huis zou gaan omdat ik nog doodmoe was (en ben) van een gezellig samenzijn bij "vreemde mensen" van afgelopen weekeinde, waar ik en mijn vrouw heen zijn geweest om daar de gewenste sociale contacten op te doen met mensen die ook in ons geïnteresseerd zijn/waren (zie vorige bericht).

Op een gegeven moment nam de groep een pauze en maakt ik aanstalten om naar huis te gaan. Buiten heb ik nog even wat staan praten met een paar groepsleden, en toen vroeg die jongedame aan mij iets over "mijn" autisme. Op dat moment raakte mijn hersenen in overdrive en probeerde ik haar in een zo kort mogelijke tijd alles te vertellen wat ik wist en wat haar kon helpen op haar zoektocht. Ik probeer zeg maar 30 minuten aan informatie in 3 minuten te stoppen en die over te brengen, een soort burst-transmision zeg maar. Ik had na ongeveer 4 minuten in de gaten dat ik aan het pushen was m.b.t. informatie overbrengen, en toen ben ik er ook acuut mee gestopt.
Op dat moment was ik acuut overprikkeld omdat ik teveel in een te korte tijd had geprobeerd te doen, en mijn hersenen stonden nog steeds in standje hyperactief terwijl ik verstandelijk bewust de communicatie afgebroken had. Ik ben toen snel naar de auto gelopen en naar huis gereden.

Samenvatting: Ik ben dus in een van mijn valkuilen getrapt, maar ik heb hem wel herkend, al had ik het liever in de gaten gehad voordat ik het gesprek aanging dan was ik nu misschien niet zo moe en hyperactief geweest. Ik moet eigenlijk niet zo streng zijn voor mezelf want ik heb weer wat geleerd vandaag, ik heb een valkuil herkend.