Zintuiglijke overprikkeling

N.a.v. deze posting, heb ik hieronder getracht te verwoorden hoe overprikkeling bij mij werkt.

Zintuigelijk overprikkeling

Ik heb een stoornis in het Autisme spectrum.
Nee, dat betekent niet dat ik verstandelijk gehandicapt ben.

Autisme heeft zijn voordelen voor mij.
Het zorgt ervoor dat ik creatief ben, goed kan nadenken en analyseren, en dat ik mijn emoties e.d. goed kan verwoorden d.m.v. schrift, goed alleen kan werken, en een onbeperkte fantasie heb.

Maar mijn autisme heeft ook vervelende, vermoeiende kanten.
Ik verwerk informatie langzamer dan de gemiddelde mens, en het filteren van zintuiglijke prikkels is voor mij zwaar en soms onmogelijk.

Mijn brein kun je vergelijken met een inbelmodem versus een kabelmodem.
Niet autistische hersenen zijn te vergelijken met de kabelmodem, ze kunnen meerdere datapakketjes tegelijk verwerken, oftewel snel en veel prikkels tegelijk verwerken.
Mijn hersenen zijn te vergelijken met een inbelmodem die maar een beperkte hoeveelheid data tegelijk kan verwerken, oftewel traag en weinig prikkels tegelijk verwerken.
Prikkels omvat alles wat een mens aan informatie kan binnenkrijgen via zijn zintuigen.

Als er bij mij meer data binnenkomt dan ik kan verwerken, dan loopt mijn brein vast. Het houdt dan simpelweg op met informatie verwerken en alles wat dan nog binnen komt aan prikkels, zorgt er alleen maar voor dat de overprikkeling heviger wordt. De al aanwezige prikkels plus hetgeen dat dan nog binnenkomt kan niet gefilterd worden en in de juiste hokjes/lades geplaatst worden, maar gaat een eigen leven leiden in mijn hoofd. Geen enkele prikkel kan gehanteerd worden door mij, en zal dan ook vrij door mijn hoofd razen net als alle andere prikkels (zie het als een wervelstorm die van alles opzuigt van de grond en meeneemt in de draaikolk).




Als ik overprikkeld ben, bevind ik mezelf in een vlucht of aanvallen situatie.
Boos/agressief reageren (aanvallen) is dan een verdedigingsmechanisme. Het is net alsof mijn brein op die manier probeert de bron van mijn overprikkeling bang kan maken, en het zo kan laten stoppen met aanvoeren van prikkels.
Weglopen van de situatie waar ik mij dan in bevind (vluchten) is een ontwijkingsmechanische. Door weg te lopen uit de situatie probeer ik erger te voorkomen en vlucht ik dus in principe voor mijn eigen boosheid/agressie.

Op het moment dat ik overprikkeld ben is er niets dat ik kan doen om het te doen stoppen. Het voelt net alsof ik gek word door alle prikkels en chaos, en dat mijn hoofd op het punt van exploderen staat. Ik heb geen keuze dan de overprikkeling ondergaan tot ik al mijn overtollige emotionele energie ben kwijtgeraakt. De energie raak ik kwijt door mijn agressie of boosheid te uiten. Als dat gebeurd is word ik pas weer rustig.
Daarna heb ik soms tot meerdere dagen nodig om de energie die verloren is gegaan tijdens de uitbarsting weer bij te vullen.

Ik ben dus in principe mijn hele leven al bezig om de prikkels te beheersen, en zo zal het altijd ook blijven gaan.
Die prikkelverwerking is iets dan bij mensen zonder autisme vanzelf gaat evenals het filteren van de prikkels, maar ik moet er bewust aan denken anders werkt het niet.
Dat maakt mij vaak enorm moe.

Dit is mijn uitleg over hoe zintuiglijke, overprikkeling bij mij werkt.