Fasen van overprikkeling

Samen met mijn hulpverleenster heb ik de fasen van overprikkeling uitgezocht. Dit is fijn omdat ik aan b.v. mijn vrouw nu aan kan geven in welke fase ik mezelf bevind, en dat zij zo weet waar zij aan toe is.

Fase 1
- Ik kan veel.
- Ik vang omgevingsprikkels wel op.
- Ik kan me irriteren aan prikkels, maar als die snel weggaan en niet snel weer terugkomen, kom ik weer tot rust.


Fase 2
- Ik heb veel moeite met visuele (licht) prikkels, bijvoorbeeld van t.v. , de computer of felle verlichting (zonlicht of lampen in de supermarkt).


Wat kan ik doen om overprikkeling tegen te gaan? Wat dient vermeden te worden?
Prikkels vermijden of dempen: licht verminderen, t.v. uit, computer uit of de intensiteit van het beeldscherm verlagen

Wat kan ik wel aan / wat is wel prettig?
- ogen dicht
- muziek aan
- afzonderen

Wat ziet / merkt een ander aan mij?
Ik raak makkelijker geïrriteerd

Wat kan een ander voor mij doen?
Indien ik zelf niet merk dat ik in fase 2 zit, kan de omgeving mij hierop attenderen. Als ik mezelf afzonder: niet storen (bericht per telefoon kan wel of e-mail).

Fase 3
- Ik kom moeilijk uit mijn woorden.
- Ik word onhandig.
- Ik kan auditieve en visuele prikkels niet meer filteren.
- Ik wil meer vat krijgen op mijn omgeving; ik moet weten waar prikkels vandaan komen.
- Chaos in mijn hoofd.

Wat kan ik doen om overprikkeling tegen te gaan? Wat dient vermeden te worden?
Prikkels vermijden: licht uit, gordijnen dicht, t.v. uit, computer uit, hoofdtelefoon op met muziek om zo andere prikkels te overstemmen.

Wat kan ik wel aan / wat is wel prettig?
- ogen dicht
- koptelefoon met muziek op
- afzonderen op eigen plek
- een activiteit ondernemen waarvoor John gemotiveerd is, waarop hij de aandacht kan richten.
- als bovenstaande niet helpt: Oxazepam

Wat ziet / merkt een ander aan mij?
Ik raak snel enorm geïrriteerd

Wat kan een ander voor mij doen?
Indien ik zelf niet merkt dat ik in fase 3 zit, kan de omgeving mij hierop attenderen. Als ik mezelf afzonder: niet storen (bericht per telefoon of e-mail kan wel).

Fase 4
- Zwaar overprikkeld.
- De chaos is een wervelstorm geworden.
- Ik ben nagenoeg niet op mijn omgeving gericht.
- Ik reageer heftig op alles wat er aan me gevraagd wordt.
- Ik ben onhandig.
- Ik kom steeds slechter uit mijn woorden.

Wat kan ik doen om overprikkeling tegen te gaan? Wat dient vermeden te worden?
Prikkels en andere mensen vermijden door mezelf zoveel mogelijk terug te trekken

Wat kan ik wel aan / wat is wel prettig?
- naar ruimte waar niemand kan storen
- liggen
- ogen dicht
- koptelefoon (soms is muziek nodig)
- als bovenstaande niet helpt: Oxazepam

Wat ziet / merkt een ander aan mij?
Ik raak snel gefrustreerd en wordt dan verbaal agressief

Wat kan een ander voor mij doen?
Indien ik zelf niet merk dat ik in fase 4 zit, kan de omgeving mij hier voorzichtig op attenderen. Als ik mezelf afzonder: niet storen (bericht per telefoon of e-mail kan wel).
Oxazepam gebruik registreren.

Fase 5
- Totale overprikkeling.
- Ik kan geen rust nemen / vinden.
- Ik moet bezig zijn.
- Ik leg mezelf dingen op om te doen.
- De wervelstorm moet uitrazen
- Ben in mijn eigen wereld teruggetrokken

Wat kan ik doen om overprikkeling tegen te gaan? Wat dient vermeden te worden?
Alleen medicatie helpt: Oxazepam. Ik ga door tot ik suf word. Daardoor kan ik slapen en een beetje tot rust komen. Na de overprikkeling kan het vele dagen duren eer mijn energievoorraad weer is opgebouwd en ik weer normaal kan functioneren.
Alle prikkels dienen vermeden te worden.

Wat kan ik wel aan / wat is wel prettig?
Als ik eenmaal suf ben:
- naar ruimte waar niemand kan storen
- slapen

Wat ziet / merkt een ander aan mij?
Ik ben gefrustreerd en raak door het minste agressief zowel verbaal als fysiek.

Wat kan een ander voor mij doen?
Indien ik zelf niet merk dat ik in fase 5 zit, kan de omgeving mij hier voorzichtig op attenderen. Als ik mezelf afzonder: niet storen (bericht per telefoon of e-mail kan wel, liever niet).
Oxazepam gebruik registreren.

UPDATE

Er is ook een fase 6 heb ik gemerkt.


Fase 6
- Niet in staat om enige emotie of prikkel te reguleren
- Alleen mijn eigen wereld telt
- Heb mijn emoties niet meer onder controle
- Ben verbaal en fysiek agressief en kan dat niet beheersen
- Ingrijpen van buitenaf is een noodzaak
- Uit de situatie stappen dmv een spoedopname op een PAAZ is een vereiste

Wat kan ik doen om overprikkeling tegen te gaan? Wat dient vermeden te worden?
- Niets, al het contact met levende wezens vermijden

Wat kan ik doen om tot rust te komen?
- Spoedopname op PAAZ regelen icm met dempende medicatie

Wat kan ik wel aan / wat is wel prettig?
- Niets

Wat ziet / merkt een ander aan mij?
- Loop hyper gestrest rond en ben verbaal en fysiek agressief

Wat kan een ander voor mij doen?
- Niets, tenzij het de hulpverlening is die per direct een opname op een PAAZ kan regelen op een eenpersoonskamer.


Als het mij lukt om afstand te nemen van de prikkels, dan ben ik zo sloom dat ik niet uit mijn woorden kan komen en motorisch onhandig ben. Het is wel fijn om dat punt te bereiken, want ik heb dan rust en kan ontspannen. Ik ben goed aan het oefenen om het proces mezelf eigen te maken, want dat zou betekenen dat ik ook veel minder Oxazepam zou kunnen slikken.

Fase 5 is gelukkig al een lange tijd niet meer voorgekomen. Omdat ik geleerd heb waar mijn grenzen liggen en ik die steeds beter leer respecteren, komt zo'n situatie niet gauw meer voor. Wil niet zeggen dat het nooit meer kan gebeuren, maar ik waak er voor dat ik het niet zover meer laat komen.

Ik vind het enorm moeilijk om mezelf af te remmen als ik merk dat ik van b.v. fase 3 naar fase 4 aan het gaan ben, omdat ik dan moet toegeven dat ik niet datgene kan wat ik graag zou willen doen. Het is een soort rouwproces denk ik.

Onrust, bevalling, dagindeling.

Vanavond realiseerde ik mezelf dat ik heel veel moeite heb om mijn dag in te vullen. Ik leef naar het moment toe van de bevalling, en dat is tevens op dit moment waar alles voor mij om draait.
Ik kan geen dagindeling maken omdat ik niet kan overzien wat ik allemaal moet doen (ook al gebruik ik een agenda), en mijn hoofd is een grote chaos. Ik ga de komende dagen proberen bewust stil te staan bij mezelf en op die manier proberen weer grip op mezelf te krijgen. Ik ben voor mijn gevoel nu veel bezig met het ondersteunen van mijn vrouw en dat doe ik met liefde en plezier, alleen is het voor mij erg lastig want er kan niets gepland worden want mijn vrouw kan mij op elk moment van de dag nodig hebben (nu valt dat gelukkig wel mee, maar voor mijn gevoel moet ik gewoon 100% beschikbaar zijn en dat gaat dus niet).

Ik ben erg onrustig vanwege het kleine mensje dat er gaat komen, maar die onrust is positief. Ik vergelijk het met b.v. iets aanschaffen dat ik graag wil hebben en dat pas over een aantal dagen binnenkomt, in die situatie ben ik enorm onrustig en kan mijn hoofd alleen maar daar aan denken. Nadat ik hetgeen dat ik besteld heb binnen heb gekregen valt de onrust weg en kan ik er in berusten en genieten. Met de baby is het ook zo zij het dat een kind HEEL IETS anders is dan een gebruiksvoorwerp dat ik even bestel.
Ik ben gewoon ongeduldig en dat beheerst mijn hele leven en zorgt voor chaos en onrust. Ben echt benieuwd hoe het allemaal zal gaan verlopen als de baby er is, mijn hele leven komt dan nagenoeg in teken van het kindje te staan en ik zal mezelf veel moeten aanpassen (waar ik overigens al druk mee bezig ben). Ik doe het met liefde en plezier en heb het erg graag voor over. Het zal niet zonder vallen en opstaan gaan, maar het komt allemaal goed daar ben ik van overtuigd.

Zwangerschap, nieuwe woning, rust.

Mijn vrouw is nog steeds zwanger en daar gaat alles goed mee. Nog 47 dagen en dan is de uitgerekende dag, naarmate die dag nadert wordt het voor mij steeds spannender (voor haar ook).
Na diverse avonden doorgebracht te hebben op de cursus "Samen bevallen" en 1 maal samen naar zwangerschapsgymnastiek, merk ik dat ik toch enorm benieuwd ben hoe het allemaal zal gaan verlopen. Ik ben niet bang of vind het niet eng, maar toch is het spannend omdat het nieuw is en omdat het om ons kindje gaat.

De gynaecoloog die ons begeleid houdt enorm veel rekening met mijn autisme, want toen wij het bevallingsplan bespraken gaf hij aan dat pijnstilling voor mijn vrouw wel aan te raden was omdat ik het anders misschien niet ga trekken. Hij vind mij een bijzonder persoon en vertelde ons dat het voor een man blijkbaar moeilijk is om zijn vrouw te zien "lijden", waar ik het ook wel mee eens ben want ik kan er absoluut niet tegen als mijn vrouw dus erge pijn heeft e.d.. De gynaecoloog raadde dus de pijnstilling aan omdat ik dan misschien niet overprikkeld raak als mijn vrouw het wat gemakkelijker heeft. Wij nemen het in overweging maar ik zie het wel zitten, en mijn vrouw ook want die wil net als ik tenslotte dat ik haar de gehele bevalling zoveel mogelijk kan ondersteunen.
De komende weken tot aan de bevalling doe ik zo min mogelijk omdat ik nog steeds snel geprikkeld ben en al mijn energie straks nodig zal hebben.

12 dagen geleden kregen wij een envelop van de woningstichting binnen, dat wij ingeloot zijn bij een nieuwbouwproject. Wij zijn gelijk de brochure gaan doornemen en hebben huizen uitgekozen waar wij graag zouden willen wonen. 3 dagen later konden wij op gesprek en hebben een van die huizen mogen uitkiezen . Volgend jaar maart-april worden de huizen opgeleverd en dan zijn wij eindelijk weg uit dit enorm gehorige huis. Het is natuurlijk altijd maar afwachten wat het nieuwe huis ons zal brengen, maar de kans is aanzienlijk groot dat de gehorigheid minder zal zijn.
Vorige week zijn mijn vrouw en ik de bouwplaats opgegaan om wat foto's en filmpjes te maken, ik ben van plan om elke week even te gaan kijken wat er verandert is en daar dan foto's en/of filmpjes van te maken.

Een nieuw huis is leuk, maar het levert mij nu al enorm veel stress op. Er moet van alles geregeld worden mbt de inrichting en de tuinen, en wat wij allemaal meenemen uit dit huis en wat wij nieuw moeten kopen. Ik kan het maar niet loslaten want ik wil alles gepland hebben omdat ik anders geen overzicht heb. Er moet geschilderd worden, de muren moeten gestuct worden en daarna geverfd, de tuin moet ik aanleggen etc...
Mijn vrouw is de financiën gaan bekijken en berekenen begin deze week, en dat is nu allemaal duidelijk. Wij gaan in principe minder huur betalen maar krijgen er een bijna net zo groot en splinternieuw huis voor terug.
Hopelijk kan ik het snel loslaten, want zoals ik al eerder vermelde heb ik mijn energie hard nodig.

Ik ben tevens ook bezig met een website op te zetten mbt onze kleine meid, en heb daar een domein voor geregistreerd. Het is leuk werk zo'n website maken, maar ik moet goed op mijn grenzen letten omdat ik al snel tot 04:00 uur door ga met aanpassen en dergelijke en dat is niet goed voor mijn rust.

Rust, het is iets van wezenlijk belang voor mij maar tevens iets wat ik moeilijk kan nemen. Alle grote dingen zijn al voorbereid mbt de bevalling en erna(geboortekaartjes, aankondigingsbord, kraamfeest, zorgverlening, kinderkamer en toebehoren) dus dat het ik al losgelaten. Nu het toekomstige huis nog loslaten en dan kan ik weer energie sparen.