Onrust, bevalling, dagindeling.

Vanavond realiseerde ik mezelf dat ik heel veel moeite heb om mijn dag in te vullen. Ik leef naar het moment toe van de bevalling, en dat is tevens op dit moment waar alles voor mij om draait.
Ik kan geen dagindeling maken omdat ik niet kan overzien wat ik allemaal moet doen (ook al gebruik ik een agenda), en mijn hoofd is een grote chaos. Ik ga de komende dagen proberen bewust stil te staan bij mezelf en op die manier proberen weer grip op mezelf te krijgen. Ik ben voor mijn gevoel nu veel bezig met het ondersteunen van mijn vrouw en dat doe ik met liefde en plezier, alleen is het voor mij erg lastig want er kan niets gepland worden want mijn vrouw kan mij op elk moment van de dag nodig hebben (nu valt dat gelukkig wel mee, maar voor mijn gevoel moet ik gewoon 100% beschikbaar zijn en dat gaat dus niet).

Ik ben erg onrustig vanwege het kleine mensje dat er gaat komen, maar die onrust is positief. Ik vergelijk het met b.v. iets aanschaffen dat ik graag wil hebben en dat pas over een aantal dagen binnenkomt, in die situatie ben ik enorm onrustig en kan mijn hoofd alleen maar daar aan denken. Nadat ik hetgeen dat ik besteld heb binnen heb gekregen valt de onrust weg en kan ik er in berusten en genieten. Met de baby is het ook zo zij het dat een kind HEEL IETS anders is dan een gebruiksvoorwerp dat ik even bestel.
Ik ben gewoon ongeduldig en dat beheerst mijn hele leven en zorgt voor chaos en onrust. Ben echt benieuwd hoe het allemaal zal gaan verlopen als de baby er is, mijn hele leven komt dan nagenoeg in teken van het kindje te staan en ik zal mezelf veel moeten aanpassen (waar ik overigens al druk mee bezig ben). Ik doe het met liefde en plezier en heb het erg graag voor over. Het zal niet zonder vallen en opstaan gaan, maar het komt allemaal goed daar ben ik van overtuigd.

Zwangerschap, nieuwe woning, rust.

Mijn vrouw is nog steeds zwanger en daar gaat alles goed mee. Nog 47 dagen en dan is de uitgerekende dag, naarmate die dag nadert wordt het voor mij steeds spannender (voor haar ook).
Na diverse avonden doorgebracht te hebben op de cursus "Samen bevallen" en 1 maal samen naar zwangerschapsgymnastiek, merk ik dat ik toch enorm benieuwd ben hoe het allemaal zal gaan verlopen. Ik ben niet bang of vind het niet eng, maar toch is het spannend omdat het nieuw is en omdat het om ons kindje gaat.

De gynaecoloog die ons begeleid houdt enorm veel rekening met mijn autisme, want toen wij het bevallingsplan bespraken gaf hij aan dat pijnstilling voor mijn vrouw wel aan te raden was omdat ik het anders misschien niet ga trekken. Hij vind mij een bijzonder persoon en vertelde ons dat het voor een man blijkbaar moeilijk is om zijn vrouw te zien "lijden", waar ik het ook wel mee eens ben want ik kan er absoluut niet tegen als mijn vrouw dus erge pijn heeft e.d.. De gynaecoloog raadde dus de pijnstilling aan omdat ik dan misschien niet overprikkeld raak als mijn vrouw het wat gemakkelijker heeft. Wij nemen het in overweging maar ik zie het wel zitten, en mijn vrouw ook want die wil net als ik tenslotte dat ik haar de gehele bevalling zoveel mogelijk kan ondersteunen.
De komende weken tot aan de bevalling doe ik zo min mogelijk omdat ik nog steeds snel geprikkeld ben en al mijn energie straks nodig zal hebben.

12 dagen geleden kregen wij een envelop van de woningstichting binnen, dat wij ingeloot zijn bij een nieuwbouwproject. Wij zijn gelijk de brochure gaan doornemen en hebben huizen uitgekozen waar wij graag zouden willen wonen. 3 dagen later konden wij op gesprek en hebben een van die huizen mogen uitkiezen . Volgend jaar maart-april worden de huizen opgeleverd en dan zijn wij eindelijk weg uit dit enorm gehorige huis. Het is natuurlijk altijd maar afwachten wat het nieuwe huis ons zal brengen, maar de kans is aanzienlijk groot dat de gehorigheid minder zal zijn.
Vorige week zijn mijn vrouw en ik de bouwplaats opgegaan om wat foto's en filmpjes te maken, ik ben van plan om elke week even te gaan kijken wat er verandert is en daar dan foto's en/of filmpjes van te maken.

Een nieuw huis is leuk, maar het levert mij nu al enorm veel stress op. Er moet van alles geregeld worden mbt de inrichting en de tuinen, en wat wij allemaal meenemen uit dit huis en wat wij nieuw moeten kopen. Ik kan het maar niet loslaten want ik wil alles gepland hebben omdat ik anders geen overzicht heb. Er moet geschilderd worden, de muren moeten gestuct worden en daarna geverfd, de tuin moet ik aanleggen etc...
Mijn vrouw is de financiën gaan bekijken en berekenen begin deze week, en dat is nu allemaal duidelijk. Wij gaan in principe minder huur betalen maar krijgen er een bijna net zo groot en splinternieuw huis voor terug.
Hopelijk kan ik het snel loslaten, want zoals ik al eerder vermelde heb ik mijn energie hard nodig.

Ik ben tevens ook bezig met een website op te zetten mbt onze kleine meid, en heb daar een domein voor geregistreerd. Het is leuk werk zo'n website maken, maar ik moet goed op mijn grenzen letten omdat ik al snel tot 04:00 uur door ga met aanpassen en dergelijke en dat is niet goed voor mijn rust.

Rust, het is iets van wezenlijk belang voor mij maar tevens iets wat ik moeilijk kan nemen. Alle grote dingen zijn al voorbereid mbt de bevalling en erna(geboortekaartjes, aankondigingsbord, kraamfeest, zorgverlening, kinderkamer en toebehoren) dus dat het ik al losgelaten. Nu het toekomstige huis nog loslaten en dan kan ik weer energie sparen.